Titel :
Yvette

Auteur(s) :
Guy de Maupassant

ISBN :
9789021490090




Reacties van lezers.

Door : Lars van Eesteren | 25.10.2009
Jean de Servigny, een rijke Parijzenaar, neemt zijn vriend Léon Saval mee naar het huis van markiezin Obardi. De markiezin heet in werkelijkheid Octavie Bardin en haar huis is in feite een huis van plezier. Het is een ontmoetingsplaats voor lieden van allerlei slag. De grote attractie van het huis is Yvette, de dochter van de markiezin. Zij is achttien jaar oud, heeft prachtig blond haar en is beeldschoon. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat zij door veel mannen begeerd wordt. Ook De Servigny gaat met haar om, maar hij weet niet goed wat voor vlees hij in de kuip heeft en is dus voorzichtig. Is Yvette werkelijk zo spontaan en onschuldig als ze zich voordoet of is ze in feite al een door de wol geverfde vrouw van de wereld? De Servigny wil haar graag beter leren kennen, maar is daar nog steeds niet in geslaagd. In het huis van de markiezin ontmoeten De Servigny en Saval de markiezin en haar dochter. In het huis is het erg druk. Er wordt gedanst, gespeeld en geflirt. De markiezin nodigt De Servigny en Saval uit om het weekeinde bij haar en Yvette in Bougival door te brengen, waar de markiezin een villa gehuurd heeft. Ze zeggen te zullen komen. De Servigny hoopt daar, in een rustiger omgeving, Yvette wat beter te leren kennen. Saval is meer in de markiezin zelf geïnteresseerd. Yvette noemt De Servigny overigens Muscade, omdat ze vindt, dat hij als een nootmuskaat is: hij glipt je gemakkelijk tussen de vingers door. In de villa van de markiezin in Bougival geniet het viertal van de serene rust en van elkaars gezelschap. De Servigny en Yvette gaan ’s-avonds langs de Seine wandelen. De Servigny zegt haar te beminnen, maar als hij haar probeert te kussen ontglipt ze hem. Teleurgesteld gaat De Servigny terug naar de villa. De volgende morgen wordt hij door Yvette gewekt. Ze wil met hem uit. Ze besluiten weer te gaan wandelen en gaan vervolgens naar een drijvend café in de buurt. Het vertier is daar banaal, maar dat schijnt Yvette niet te deren. Wanneer ze gaan zwemmen en De Servigny Yvette in haar zwemkostuum ziet, krijgt zijn begeerte de overhand, maar Yvette houdt hem af. Hij wordt dan boos en zegt tegen Yvette, dat van een huwelijk tussen hen nooit sprake zal kunnen zijn, maar wel van liefde. Yvette is door deze woorden van slag en vlucht naar huis. Ze denkt, dat De Servigny meer van haar afkomst weet dan zij zelf. Intussen is de markiezin verliefd geworden op Saval. Toevallig hoort Yvette haar moeder ’s-avonds in de tuin tegen Saval zeggen, dat ze van hem houdt. Ondanks het hevige onweer later op de avond gaat Yvette naar buiten en ziet dan vanuit de tuin de schaduwen van haar moeder en Saval achter het raam van haar moeders kamer. De volgende dag houdt ze zich ziek en heeft dan een heftig gesprek met haar moeder. Yvette wil, dat ze verder als fatsoenlijke vrouwen gaan leven en dat ze stoppen met hun huidige leven. Haar moeder houdt haar dan voor, dat zij zelf vroeger als dienstmeisje bittere armoede gekend heeft en dat zij niet terug wil naar dat leven. Zij heeft geen moeite met het feit, dat ze goed kan leven van de betaalde liefde. Yvette ziet dan nog maar een uitweg: zelfmoord plegen. Ze koopt bij diverse drogisten kleine hoeveelheden chloroform. Wanneer De Servigny, Saval en nog enkele andere aanbidders weer naar de villa komen, besluit ze met hen naar de kermis te gaan. Ze gaan er in een soort optocht heen en ze trekken veel bekijks. Na het diner trekt Yvette zich terug om zelfmoord te plegen. Ze bevochtigt de watten met chloroform en inhaleert de lucht. Ze sterft echter niet, maar begint te hallucineren, hetgeen ze erg prettig vindt. Op een gegeven moment beginnen de gasten haar te missen. De Servigny klimt op haar balkon, omdat het kamermeisje de deur gesloten vindt en treft haar bedwelmd aan. Hij leest het afscheidsbriefje, dat Yvette geschreven heeft en is nu overtuigd van haar goede bedoelingen. Als Yvette bijkomt verklaren ze elkaar hun liefde. Deze novelle van De Maupassant (1850 – 1893) verscheen voor het eerst in 1884. Het is een klassiek liefdesverhaal dat ook nu nog boeit. Dat komt door het tijdloze thema van de liefde tussen man en vrouw. De liefde bepaalt immers voor een groot deel het menselijk handelen. Dat geldt voor ieder mens, zowel toen (in de 19e eeuw) als nu (in de 21e eeuw). Daarom is dit verhaal zo herkenbaar en tegelijkertijd ook zo tijdloos. Wat ik verder aan dit verhaal waardeer is de sfeertekening. De schrijver weet met een paar woorden een heel indringende sfeer te scheppen. Dat geldt zowel voor zijn beschrijving van de mensen als voor zijn beschrijving van de natuur.


Boekenarchief.nl